Review: Sony Ericsson P900 – Subtiel ingrijpend verbeterd

Door: Marc Wielaert op 12 oktober 2003. Onderwerp: Review, Sony Ericsson 
Tags:
Home  

Weinig terminals zijn met zoveel geheimzinnigheid omgeven als de P900 van Sony Ericsson. Al ruim een half jaar circuleren de wildste geruchten en foto’s op het internet. Drie weken voor de officiële presentatie kreeg Connexie het wereldwijd felbegeerde model in bruikleen. Is het ontwerp alle commotie waard? Kort samengevat: absoluut. Met enkele kanttekeningen.

De P900 is zó’n veelomvattend ontwerp dat het even duurt voor het besef doordringt dat het in feite niet veel meer features in huis heeft dan zijn al zo uitgebreide voorganger. Toch biedt het nieuwste model van Sony Ericsson zeker meer dan alleen een cosmetische verbeteringen. De op zich al vrijwel complete P800 werd op een groot aantal punten geperfectioneerd en lijkt plotseling meer op het prototype van zijn directe opvolger.

Uitgebreid

Ook de triband P900 wordt in een uitgebreid pakket geleverd. Een ronde bureaustandaard met USB-kabel voor synchronisatie, een extra stylus, een stereo headset met microfoon, een Memorystick Duo, een klein schroevendraaiertje, software en een draagholster die met een simpele clip op de riem geschoven kan worden. Het laatste is het enige dat nogal teleurstelt, want zittend in auto of – erger – trein kan het niet alleen onvoorzien van de riem schuiven, maar ook is het (zeker voor wie daar ervaring mee heeft) al te eenvoudig om holster en kostbare inhoud weg te graaien.

De stylus is anders dan bij de P800 van het klassieke type: een dun pennetje, dat net als bij de meeste organizers bovenin het toestel wordt gestoken. Het kent geen uitwerpmechanisme, maar moet eruit worden getrokken. De kans dat de stylus valt is kleiner dan bij zijn voorganger, die als een langwerpig plectrum weinig houvast bood. Vandaar wellicht dat er niet drie, maar één extra exemplaar uit de verpakking rolt.

De meegeleverde Memorystick Duo biedt met 32MB het dubbele van wat Sony Ericsson bij de P800 leverde, maar ook dat is – zeker voor muziekliefhebbers – snel aan de krappe kant. Een korting op een zelf aan te schaffen Memory Stick Duo van gewenste grootte lijkt een alternatief, omdat wie een nieuwe – dure – geheugenkaart aanschaft in de regel een ongebruikte geheugenkaart overhoudt. De P900 biedt bovendien intern al meer geheugenruimte.

Uiterlijk

Al zijn de verbeterde stylus en de verdubbeling van het meegeleverde extra geheugen al het vermelden waard, de grootste sprongen voorwaarts zijn – zoals het hoort – in het model zelf te vinden. Het eerste dat opvalt is de kleinere en lichtere behuizing, dat niet langer in lichtblauw, maar in strak metallic licht- en donkergrijs ontworpen is. De P900 is een fractie korter en slanker en ligt wezenlijk beter in de hand. Het model oogt minder mollig en is met 150 gram ook 8 gram lichter dan zijn voorganger.

Het klepje met de toetsen is korter, zodat het een veel kleiner deel van het display bedekt. Met de klep dicht is het displayformaat 208×208 pixels, in de lengte 64 pixels meer dan bij de P800. De iets dunnere, maar veel breder ontworpen toetsen werken elektrisch en niet langer middels het doordrukmechanisme via het display zelf. Daarmee zijn ze veel soepeler te bedienen, ook al omdat dit model is uitgerust met T9. Bovendien worden de toetsen in een prachtig felblauw van achteren belicht.

Ook gesloten kan de P900 (zij het na enige oefening) met één hand worden bediend, dankzij de jog-dial waar de gebruiker letterlijk alle kanten mee op kan en handige menutoetsen. Zo vindt bijvoorbeeld een tekstbericht zijn bestemming ook zonder het klepje te openen. Voor wie toch van het klepje af wil om uitsluitend gebruik te maken van het touchscreen is de kleine schroevendraaier meegeleverd. Bij de P800 was dat verwijderen niet onlogisch wegens de grootte van het klepje, de stroeve bediening van de toetsen en het ontbreken van T9. Maar zonder keyboard lijkt de P900 eerder geamputeerd, omdat het niet langer in de weg zit, maar veel efficiënter in het ontwerp is geïntegreerd.

Kleurenscherm

Geopend toont het model het 16bit kleurenscherm (65.536 kleuren) van 208 x 320 pixels in zijn volle pracht. Het is jammer dat er geen displayprotector wordt meegeleverd. Bij een scherm van dit type is die aan te raden om krasjes te voorkomen, temeer daar het mogelijk is om op het display te schrijven voor invoer van data, maar ook om snel handgeschreven notities op te slaan. Een protector zou ook iets van het spiegeleffect wegnemen, dat vooral buiten hinderlijk kan zijn.

Een per mms ontvangen foto kan nu over het hele scherm worden getoond, en ook biedt de P900 (net als bijvoorbeeld de T610) de mogelijkheid het complete menu door middel van een “thema” een uniek uiterlijk te geven en ook de verschillende geluidssignalen te wijzigen (hoewel die daarna individueel zijn aan te passen). Voor de T610 zijn al tientallen van deze “thema’s” op het Internet te vinden. Het is slechts een kwestie van tijd voor ze ook voor de P900 zullen opduiken, of direct op te halen zijn bij de wap portal van Sony Ericsson zelf.

Menu

Standaard zijn tweeëntwintig toepassingen geïnstalleerd, waarvan er vijf als sneltoets bovenin het scherm kunnen worden gekozen. De uitgebreide multimedia mogelijkheden vallen op. De P900 kan videobeelden maken (MP4)en deze full screen afspelen. De kwaliteit van de videobeelden is bruikbaar voor het maken van impressies, maar minder geschikt voor opnamen die de eeuwigheid moeten trotseren. De standaard audio speler is uitgebreid tot een MP3-player die alle informatie toont die in de ID3-tag is opgeslagen (titel, artiest en albumtitel). De speler ondersteunt ook andere formaten (RMF en iMelody zijn toegevoegd aan WAV, AU, AMR en Midi)). De MP3-files kunnen nu als beltoon worden gekozen. De muziek klinkt over de meegeleverde stereo koptelefoon zelfs in het laag opvallend goed.

Een andere praktische uitbreiding is de “File Manager”, waarmee de opgeslagen content van de P900 zelf en van de memorystick makkelijk kan worden ingezien en bewerkt of verplaatst. De stabiele synchronisatiesoftware biedt overigens ook eenvoudig de mogelijkheid om bestanden van de pc naar de P900 zelf of de Memorystick Duo te kunnen slepen. Ondanks de usb-verbinding met het model duurt het vrij lang om data naar de memorystick te kopiëren, ongeveer 1 minuut per MB. Wie veel muziek wil transporteren moet dus even geduld hebben.

Het interne geheugen van de P900 is met 48MB de helft groter dan dat van zijn voorganger, net als het beschikbare vrije geheugen van 16MB. Voor multimediale toepassingen als video en muziek is dat beperkt, maar voor softwarematige uitbreidingen biedt het flinke ruimte. Ook de mogelijkheid om data uit te wisselen via bluetooth is nu uitgebreid met ftp, waardoor het met meer andere apparaten draadloos kan communiceren.

Conclusie

De vraag of het nieuwste model van Sony Ericsson ook een nieuw typenummer verdient houdt de gemoederen nogal bezig – de werktitel P810 is volgens velen gepaster, omdat de wijzigingen marginaal zouden zijn. Misschien zijn de aanpassingen subtiel, maar alles bij elkaar is het model toch op dusdanig veel punten geperfectioneerd, dat zelfs wie al een P800 heeft een upgrade serieus kan overwegen. Zowel design, behuizing, gebruikersgemak, kleurendisplay als geheugenruimte zijn dusdanig royaal vernieuwd dat het zonder twijfel de meest begerenswaardige smartphone van dit moment is. Het is een gemiste kans dat Sony Ericsson heeft nagelaten de kwaliteit van de ingebouwde camera te verbeteren, want dat zou vermoedelijk zelfs de laatste die nog twijfelt alsnog over de streep trekken. Gecombineerd met de inmiddels enorm uitgebreide hoeveelheid praktische software voor het Symbian platform, is de P900 de meest complete smartphone van nu.

Originele publicatie

Comments are closed.