Review: HTC One (vs. Samsung Galaxy S4 / Sony Xperia Z)

Door: Marc Wielaert op 22 juni 2013. Onderwerp: HTC, Review 
Home  

Het is erop of eronder voor HTC, en het bedrijf heeft zo goed als alle hoop gevestigd op zijn nieuwste high-end toestel dat simpelweg de One gedoopt is. In alle (inter)nationale reviews is het toestel inmiddels zo ongeveer de hemel ingeprezen als het allerbeste dat op smartphone gebied te koop zou zijn. De vraag is in hoeverre – naast het opvallend eigentijdse design – een “gun factor” bij al dat ongebreidelde enthousiasme een rol heeft gespeeld.

Wat de “gun factor” betreft: het gaat slecht met HTC en het is al jarenlang een interessante speler die grote moeite heeft op te boksen tegen niet alleen de immense productlijn, maar ook het schier onbegrensde marketingbudget van marktleider Samsung. Als het Taiwanese bedrijf het niet redt is er weer een concurrent minder en dat is niet goed voor de consument.

Die productlijn van Samsung is inmiddels zo breed als het aanbod van Nokia in zijn hoogtijdagen. Vooral voor iedere portemonnee dan. Waar Nokia de markt ooit bediende met een stuk of tien verschillende productlijnen met elk hun eigen onderscheidende design karakteristieken (starter, fashion, multimedia, business etc.), zijn de uiterlijke overeenkomsten in het Galaxy productportfolio van Samsung groot.

Anders gezegd; of je nu een goedkope of een high-end Galaxy koopt, wat uiterlijk betreft ontlopen ze elkaar op het eerste gezicht niet veel: je ziet en voelt direct dat je een Samsung in handen hebt. Daarom is wat HTC met de One realiseerde zo uniek en verleidelijk. De volledig aluminium behuizing is door zijn slanke formaat en min of meer bescheiden gewicht een charmante uitzondering op het grootste (plastic) aanbod in de markt.

Het oog wil nu eenmaal ook wat, en na verloop van tijd ook graag eens wat anders: de HTC One voldoet aan die behoefte, waar Samsung eerder vast lijkt te houden aan het trefzekere succes van het design van de eerdere modellen. En al zijn er enorm veel verschillen te ontdekken in de Galaxy S, SII, S3 en S4, ze worden in de markt vaak als eenvormig ervaren.

Plastic fantastic
De veel bekritiseerde plastic behuizing van Samsung heeft echter een aanzienlijk aantal voordelen. Het is veel minder krasgevoelig dan een aluminium behuizing – aluminium veert niet enigszins mee als het met beton in aanraking komt. Het is bovendien veel minder glad, zodat het toestel minder makkelijk uit de hand zal glippen dan de ranke en gladde HTC One. Dat is natuurlijk eenvoudig op te lossen met een hoesje, maar dat doet het mooie ontwerp juist weer teniet.

Bovendien kan je, mocht je de plastic cover van de Galaxy S3 of S4 toch weten te beschadigen, makkelijk een vervangende cover kiezen: click and go. En een laatste en onmiskenbaar voordeel van de plastic behuizing: je kunt eenvoudig zelf de accu vervangen. Het is een aantal voordelen waar je als consument niet te makkelijk over moet denken.

Hardware
Wat de specificaties van de HTC One betreft onderscheidt het toestel zich niet wezenlijk van de concurrentie in dit prijssegment. De quad-core 1,7Ghz processor, 32GB intern (maar niet uitbreidbaar) geheugen, 2GB RAM, tal van verbindingsmogelijkheden, het display van 4,7 inch – het is allemaal prima in orde maar in grote lijnen ook vergelijkbaar met wat de andere high-end toestellen op het Android platform bieden: in dit prijssegment koop je geen slecht toestel meer.

Wat de HTC One werkelijk uniek maakt zijn de dualfront speakers aan weerszijden van het display. Dat is een belangrijke innovatie die HTC bovendien perfect heeft uitgevoerd: de stereo geluidskwaliteit (HTC koos de naam “BoomSound”) is ongeëvenaard en als je een film of videoclip kijkt werkelijk in your face.

Toch is de vraag waar je er optimaal van kunt genieten: in ieder geval niet in het openbaar vervoer zonder irritatie te wekken, en thuis zal het afhangen van de bezigheden van je eventuele huisgenoten. Overigens biedt de uitstekende geluidsweergave ook voordelen als je je gesprekspartner over de speakers beluistert – maar dat is ook niet altijd even praktisch.

Nog een saillant detail wat betreft de hardware en de concurrentie: HTC maakt in de One gebruik van Nokia’s HAAC (High Amplitude Audio Capture) techniek: een chip die door Nokia ontwikkeld is en wordt geproduceerd door ST Microelectronics.

Die technologie maakt een zeer geavanceerde audiocompressie mogelijk, zodat je bijvoorbeeld zeer luide concerten zonder merkbare vervorming kunt opnemen. De producent heeft dezelfde technologie ook aan HTC verkocht, en daar heeft Nokia inmiddels met succes bezwaar tegen gemaakt.

Tot slot mag niet onvermeld blijven dat de HTC One over een ingebouwde FM-radio beschikt.

Foto en video
Wat betreft de door HTC gepromote mogelijkheden op het gebied van foto en video heeft het bedrijf opvallend genoeg nogal wat marketing termen van Nokia geleend: optische beeldstabilisatie, fotograferen in slecht licht, het realiseren van “bewegende foto’s” – het is allemaal al in de Lumia 920 terug te vinden. Dat is op zich niet erg (iedereen laat zich graag door anderen inspireren), als de uitvoering maar goed is.

Wat betreft de foto’s in minder gunstig licht doet de HTC One het heel behoorlijk dankzij de nieuwe “UltraPixel” technologie: minder pixels (slechts 4MP), maar wel een groter formaat pixels maken het mogelijk. Nadelig is wel dat de foto’s in “gewoon goed licht” detail missen: daar wreekt het geringe aantal pixels zich alsnog. Onderstaande foto is in lastig licht gemaakt, het origineel vind je hier.

Net als Nokia en Samsung laat ook HTC je foto’s te maken in een reeksopname, en kan je wijzigingen aanbrengen: de beste gezichten in een groepsportret kiezen, objecten uit de foto verwijderen of een “videopic” (bewegend beeld in je foto) realiseren, het kan allemaal ook op de HTC One. HTC heeft het “Zoe” (spreek uit “zowie”) gedoopt.

De HTC One maakt bovendien zelf een keuze maakt uit de foto’s die je tijdens een evenement schiet en stelt er een samenvatting van 30 seconden uit samen. Die kan je voorzien van een van de beschikbare muziekthema’s om het effect te versterken.

Het resultaat kan je vervolgens delen via bijvoorbeeld email, Twitter of Facebook. Het is leuk dat het kan, maar het is de vraag of er veel gebruik van gemaakt wordt – en het lijkt bovendien een andere doelgroep aan te spreken dan wie zich de HTC One kan veroorloven.

De frontcamera is 2,1MP met groothoeklens en is ook geschikt voor HDR – dat laatste geldt ook voor het maken van video-opnamen in ongunstige lichtomstandigheden (tegenlicht bijvoorbeeld). Ook kan je video in slow motion opnemen en met variabele snelheid afspelen.

Handig als back-up of om foto’s te delen: Dropbox is geïntegreerd in HTC Sense, zodat je al je foto’s en video’s er direct kunt opslaan. Als je je aanmeldt krijg je twee jaar lang 25GB opslagruimte. De service is niet uniek (ook Samsung werkt samen met Dropbox), maar wel praktisch.

Content
HTC moet het verder van de eigen content hebben, en die is vormgegeven in een update van de HTC Sense interface. De meest opvallende vernieuwing is de “BlinkFeed”. Daarin worden updates van je sociale netwerken en enkele sites, waar mogelijk geïllustreerd, op je homescreen getoond.

Het wordt door sommigen als onoverzichtelijk ervaren, maar biedt wel een speels visueel overzicht van diverse nieuwsbronnen en je eigen sociale netwerken. Het herinnert aan Flipboard, maar het aantal beschikbare titels (tijdschriften, websites) doet nog beperkt aan.

Ook vind je allemaal praktische tips in dezelfde BlinkFeed die je zeker als je het toestel nog niet zo goed kent makkelijk op weg helpen. BlinkFeed is trouwens wel volledig in HTC Sense verwerkt – gebruik je een andere launcher kom je ook BlinkFeed in je toestel niet meer tegen.

Veeg je het scherm naar rechts dan kom je in het bekende menu homescreens waarop je al je apps en widgets plaatst. Een van deze schermen kan je vanzelfsprekend ook als beginpagina instellen, waarna je BlinkFeed minder vaak zult tegenkomen).

Het scherm met alle op het toestel geïnstalleerde apps “blader” je deze keer in verticale richting door – dus van boven naar beneden (voorheen van links naar rechts). Hierbij valt bovendien op hoe diepzwart het display van het toestel weer kan geven.

De user interface is erg helder en toegankelijk, al ontbreekt nog altijd een uitgebreid pulldown-menu. Als je al eerdere Android-toestellen gewend bent zal je er bovendien flink aan moeten wennen dat HTC de home button niet centraal onder het display plaatste (bijvoorbeeld onder het HTC logo), maar rechts daarvan. Een aparte, niet zo praktische keuze.

Verschillen met de concurrentie
Het belichten van de verschillen met de concurrentie beperk ik tot de huidige andere high-end Android toestellen: de Samsung Galaxy S4 en de Sony Xperia Z (zie de links voor de review op deze site).

De One is wat langer en smaller dan de Samsung Galaxy S4, en met 143 gram is hij ook (13 gram) zwaarder. Hij is slechts 3 gram lichter dan de Sony Xperia Z, die een vergelijkbaar formaat heeft, al is de Xperia Z wat dikker.

Het scherm is bij alledrie Full HD (1080p), bij de HTC One met een pixeldichtheid van 468 ppi – meer dan dat van de Galaxy S4 (441 ppi) en de Xperia Z (443 ppi). Met het blote oog zijn deze verschillen niet zichtbaar. De kijkhoek is bij de Xperia Z het minst.

Wat de 1,7GHz processor betreft is de HTC One op papier iets trager dan de Galaxy S4 (1,9GHz) maar weer wat sneller dan de Xperia Z (1,5GHz). Het verschil zal in het dagelijks gebruik waarschijnlijk niet opvallen.

Wat wel als nadelig kan worden ervaren is dat de HTC One geen apart slot heeft voor een microSD, en de Xperia Z en Galaxy S4 wel. Als enige van de drie is het mogelijk om bij de Galaxy S4 de behuizing en de accu zelf te verwisselen.

De HTC One heeft een FM-radio, net als de Xperia Z – de Galaxy S4 moet het zonder doen.

De Xperia Z heeft als voordeel dat het waterdicht is. Het toestel is bovendien wat goedkoper dan de HTC One en Galaxy S4, die elkaar wat prijsniveau niet veel ontlopen. De aluminium behuizing van de HTC One is bijzonder aantrekkelijk, maar ook kwetsbaar, zoals in het begin van deze review al vermeld.

Samsung bedacht niet de meest opwindende vormgeving voor de Galaxy S4, maar heeft wel een zo goed als perfecte balans tussen maatvoering en gewicht gevonden. Zo doet de Galaxy S4 inmiddels “klassiek” aan, waar de HTC One – zeker in de zilveren uitvoering – “modern” overkomt. De Sony Xperia Z is zeker óók een modern ogen toestel, al is de glazen achterkant na de iPhone 4(S) niet helemaal “nieuw” en bovendien ook kwetsbaarder dan standaard plastic.

Samsung biedt in de Galaxy S4 een zeer uitgebreid pulldown menu met snel toegang tot maar liefst twintig (!) instellingen. Sony heeft dat ook zo’n pulldown menu, maar in beperktere vorm. HTC biedt er slechts twee mogelijkheden, een sneltoets naar het instellingsmenu, en het aan- of uitzetten van energiebesparing. Een merkwaardige beperking bij een toestel dat zo compleet wil zijn.

De HTC One heeft net als de Xperia Z slechts één button om het toestel te “wekken”, en die zit bij HTC uiterst links bovenop de behuizing. Bij de Galaxy S4 en Xperia Z is die button rechts van het display veel makkelijker met dezelfde hand te bereiken. De Galaxy S4 laat zich bovendien met de centrale homebutton wekken. Het lijkt een detail, maar het was praktischer geweest als HTC kans had gezien om een in ergonomisch opzicht betere plek voor deze wektoets te vinden.

Prijs
HTC kiest er bewust voor om de “bovenkant van de markt” te bedienen, met de HTC One en de eerder gelanceerde HTC One X en One X Plus. Premium toestellen voor een premium prijs. In een land waar de mobiele subsidiekraan door de operators logischerwijs steeds verder wordt dichtgedraaid wordt die strijd steeds moeilijker, zeker zonder onbeperkt marketingbudget.

Er ligt een aantal prijzige vlaggenschepen in dit vaarwater: de iPhone 5 (en zijn opvolger binnenkort), de al genoemde Galaxy S4 en diens voorganger, de glazen Sony Xperia Z – ze pronken allemaal met hun capaciteiten en design. En als je naar andere platforms kijkt is er ook nog de Nokia Lumia 920 (straks de 925) en de BlackBerry Z10.

Dat zijn minstens vijf belangrijke concurrenten van producenten die deels óók (veel) minder kostbare toestellen op de markt brengen. De vraag is of HTC er goed aan doet om juist in het allerduurste prijssegment te willen concurreren. Het succes is ze gegund, maar het is de vraag of bijvoorbeeld de HTC One S niet een veel interessantere propositie bood: een premium design (ook volledig aluminium) voor een schappelijk bedrag.

Zie bijvoorbeeld ook hoe Huawei binnenkort zijn Ascend P6 in de markt zet: opnieuw een opvallend dun (6,18 mm!), en aantrekkelijk toestel met metallic behuizing – maar ook beter betaalbaar met een adviesprijs van €449.

Met andere woorden: als je als producent dan toch alles op één paard zet, moet het dan direct het duurste raspaard zijn? Was het wellicht niet beter geweest als HTC zich met een beter betaalbaar premium design zou profileren om zo een groter deel van de markt te bereiken?

Conclusie
Het zal inmiddels duidelijk zijn dat ik de conclusie van tal van andere reviews niet volledig deel: wat mij betreft is de HTC One niet “de allerbeste smartphone van dit moment”. Het is een uitstekende smartphone met een premium design en een aantal unieke features. Maar afhankelijk van je eigen voorkeuren zijn er ook redenen om een andere high-end smartphone de voorkeur te geven (als je je die keuze al kunt veroorloven).

Ieder voordeel heeft zijn nadeel: de aluminium behuizing is een feest voor het oog en voelt fantastisch aan. Maar het is erg glad en kwetsbaar materiaal, de accu kan je niet verwisselen en al is 32GB een forse hoeveelheid, de behuizing biedt geen slot voor een micro-SD.

De stereo speakers zijn een unique selling point en klinken echt onwaarschijnlijk goed (ik kan die superieure geluidskwaliteit niet genoeg benadrukken), maar het zal sterk van je persoonlijke omstandigheden afhangen of je er werkelijk vaak gebruik van kunt maken.

De camera maakt in minder gunstig licht opvallend heldere foto’s, maar bij foto’s in normaal tot goed licht is het resultaat op detailniveau onder de maat. De interface is bijzonder uitgebreid en BlinkFeed een speelse (nog enigzins beperkte) toevoeging, maar een praktisch pulldown menu ontbreekt. Het hele ontwerp is erg goed doordacht maar de zo essentiële wektoets kreeg een onpraktische plek op de behuizing.

Ik begrijp het enthousiasme voor de HTC One op zichzelf goed, maar toch slechts ten dele. Het is een bijzonder begerenswaardig vormgegeven smartphone met zeker een paar unieke features, maar er zijn voldoende kanttekeningen bij te maken om het toestel niet tot de “allerbeste” smartphone van dit moment uit te roepen.

P.S. Delen van deze review waren eerder te lezen bij Portablegear.

2 Comments

  1. Reactie van Stefan:

    De HTC One heeft net een update naar Android 4.2 gekregen, en heir veranderd e.e.a. mee, waronder de pull down met meer instellingen. Mogelijk kunje je review updaten naar de huidige software?
    Ook noem je de microfoon, maar meld niet wat er in nieuwere batches zit nu de Nokia variant niet meer gebruikt mag worden? Is het alternatief net zo goed of is de kwaliteit minder en moet je ergens op lettenbij het kopen van deze telefoon?

    • Reactie van Marc Wielaert:

      Excuus voor mijn late reactie (ivm vakantie). Ik kan op dit moment niets schrijven over de gevolgen van een update omdat ik het toestel niet meer in bruikleen heb. Ook is mij niet bekend hoe HTC het microfoon probleem heeft opgelost, noch wat daarvan de praktische gevolgen zijn.

    Comments are closed.